Τα Πυργιώτικα είναι ένα μικρό χωριό 400 περίπου κατοίκων πολύ κοντά στην πόλη του Ναυπλίου (6 χιλιόμετρα). Είναι χτισμένο σε ύψος περίπου 120 μέτρων, γεγονός που προσφέρει αμφιθεατρική άποψη του Ναυπλίου από οποιοδήποτε σημείο του χωριού.

Η κεντρική εκκλησία του χωριού αφιερώθηκε στον Αγ. Γεώργιο, για να θυμούνται οι Πυργιώτες την καταγωγή τους. Οι “γενεαλογικές ρίζες” των κατοίκων του χωριού οδηγούν στην Αρκαδία. Οι μισοί κάτοικοι κατάγονται από το Πυργάκι Αρκαδίας (κοντά στη Βυτίνα), εξού και το όνομα Πυργιώτικα, και οι άλλοι μισοί από το χωριό Ροεινό της Τρίπολης. Οι Αρκάδες κατέβαζαν τα καλοκαίρια στα Χειμαδιά τα κοπάδια τους. Η περιοχή των Πυργιώτικων ήταν ιδανική, διότι είχε και τροφή και νερό για τα ζώα.

Το 1870 έγινε μία κατολίσθηση στο Πυργάκι Αρκαδίας και καταστράφηκαν πάρα πολλά σπίτια. Για το λόγο αυτό κάποιοι βοσκοί άρχισαν να κατεβαίνουν μόνιμα στα Πυργιώτικα και κάποιοι στο Μελιγαλά Μεσσηνίας.Η κάθοδος έγινε σταδιακά, όπως λένε οι παλιοί, και αφού είχαν πρώτα δοκιμάσει να εγκατασταθούν στο Τολό.


Στο Τολό, όμως, διηγούνται οι παλιοί, ότι δεν είχε ούτε χορτάρι για τα ζώα ούτε και ξύλα για καυσόξυλα. Οπότε στράφηκαν προς τα Πυργιώτικα, αναφωνόντας για το Τολό “σε αυτόν τον τόπο μόνο αλμύρα θα πάρουμε”. Κατόπιν, εγκαταστάθηκαν γύρω από τη σημερινή πλατεία του χωριού χτίζοντας πρόχειρες καλύβες.

Κάθε χρόνο 2-3 οικογένειες από την Αρκαδία έρχονταν να εγκατασταθούν στα Πυργιώτικα και για να μπορέσουν να βοσκήσουν τα ζώα τους νοίκιαζαν “στανοτόπια”, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η κα Σοφία Τράκα, πρόεδρος του Μορφωτικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Πυργιωτίκων “ο Άγ. Γεώργιος”.

Οι Πυργιώτες διατηρούν δεσμούς με τον πρώτο τόπο καταγωγή τους. Κάθε χρόνο στην εορτή των Αγ. Πάντων πηγαίνουν στο Πυργάκι , όπου στο εκλησσάκι του Αη Γιάννη έχουν κάνει δωρεά μία εικόνα του Αγ. Γεωργίου και πραγματοποιούν δέηση. Επιπλέον, κάθε χρόνο πηγαίνουν και στο Ροεινό Αρκαδίας στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου.
Ένα έθιμο που διατηρούνταν μέχρι και πριν από κάποια χρόνια είναι το ζύγισμα των μικρών παιδιών στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου. Όσο ζύγιζε το παιδί τόση ήταν η προσφορά σε χρήματα της οικογένειας προς την εκκλησία.

Κάθε Σαββατοκύριακο η πλατεία του χωριού με την υπέροχη θέα του Αργολικού κάμπου πλημμυρίζει από επισκέπτες που φθάνουν στα Πυργιώτικα για να απολαύσουν τις παραδοσιακές πίτες, τα τυριά (τοπική παραγωγή), τα ψητά και τα γλυκά στις ταβέρνες του χωριού.